لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف زیبایی یکی از مهم ترین دلایل مراجعه بیماران جهت درمان های پروتزی می باشد. انتخاب سایز مناسب و نزدیک به واقعیت دندان های قدامی در بیماران پروتزی و بی دندان برای دست دندان های کامل چالشی بزرگ برای بیمار و دندانپزشک است. این مطالعه جهت دستیابی به نسبت های نسبتا نزدیک جهت انتخاب دندان های قدامی طراحی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 121 بیمار گروه پژوهش را تشکیل دادند. معیارهای مورد نظر بر روی هر بیمار با استفاده از کولیس معمولی ورنیر (Vernier Caliper، مدل Tuff با دقت 05/0 میلی متر) در تماس با بافت نرم صورت، با حداقل فشار در حالت نشسته، دندان ها در رابطه مرکزی، لب ها در حالت استراحت و سر بیمار در موقعیت طبیعی، اندازه گیری شد. میانگین 3 بار اندازه گیری به عنوان نتیجه نهایی ثبت شد. داده ها وارد نرم افزار آماری 25SPSS شدند و از شاخص های میانگین و انحراف معیار جهت توصیف داده استفاده شد. یافته ها: ارتباط بین سایز دندان های قدامی با فاصله آلا تا آلای بینی رابطه معنی دار مثبتی بود (037/0= P) و بین فاصله آلا تا آلای بینی و فاصله نوک کانین تا نوک کانین ارتباط معنی دار مثبتی وجود داشت (014/0= P). بین سایز دندان های قدامی با فاصله بین دو قوس زایگوما (947/0= P) و همچنین بین عرض دندان های قدامی با فاصله بین میاتوس داخلی و خارجی چشم رابطه معنی داری وجود نداشت (297/0= P و 952/0= P). استنتاج طبق یافته ها، میانگین اندازه پارامترهای صورتی و دندانی در دو جنس متفاوت بوده و عرض و ارتفاع صورت و همچنین عرض و ارتفاع دندان سانترال ماگزیلا در مردان در مقایسه با زنان بیش تر است.

سابقه و هدف: تفاوت های بسیاری بین ویژگی های مورفولوژیک پریودنشیوم در افراد مختلف وجود دارد. شدت علایم بیماری های مختلف پریودنتال ممکن است مرتبط با این اشکال ساختاری پریودنشیوم باشد. هدف از این مطالعه بررسی اندازه و فرم تاج دندان های قدامی فک بالا و مورفولوژی پریودنشیوم در گروهی از جوانان سالم ایرانی می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه با طراحی توصیفی بر روی 200 دانشجوی دندانپزشکی (100 زن و 100 مرد) انجام شد که از نظر پریودنتال سالم بودند و میانگین سنی آنها 26.5±7.29 سال بود انجام شد، از نمونه ها کست تشخیصی تهیه شد و زاویه لثه ای،ارتفاع پاپی، عرض تاج و ارتفاع تاج دندان های قدامی فک بالا بر روی آن توسط کولیس دیجیتال اندازه گیری شد. همچنین توسط پروب ویلیامز میزان ضخامت لثه مارژینال، عمق پروبینگ و عرض لثه کراتینیزه بصورت کلینیکی اندازه گیری شد. برای تعیین رابطه بین متغیرهای مذکور از آزمون Binary logistic Regression استفاده گردید.یافته ها: در دندان های سانترال (21-11) ضخامت لثه با میزان لثه کراتینیزه و عمق پروبینگ رابطه معنی داری داشت. در دندان های لترال (22-12) ضخامت لثه با میزان لثه کراتینیزه، عمق پروبینگ، عرض تاج و در دندان های کانین (23-13) ضخامت لثه با میزان لثه کراتینیزه، عمق پروبینگ، ارتفاع تاج، ارتفاع پاپیلا و زاویه لثه ای رابطه معنی داری نشان داد. بین فرم دندان با ضخامت لثه رابطه معنی داری دیده نشد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد فرم دندان ها با ضخامت لثه ارتباطی ندارد اما در هر کدام از دندان ها ضخامت لثه با متغیرهای متفاوتی در ارتباط می باشد.

سیالوپروتئین یکی از فراوان ترین پروتیئن های غیر کلاژنی و گلیکوپروتئین فسفریله بدن انسان است. این پروتئین در ساختمان دندان نقش مهمی دارد. هدف از انجام این تحقیق اندازه گیری مقدار سیالوپروتئین عاج دندان سالم و پوسیده برای بررسی تغییرات ساختمانی دندان است. در این مطالعه تعداد 50 عدد دندان پوسیده از افراد مورد مطالعه، مراجعه کننده به کلینیک، تهیه شد. سپس عاج های دندان های جدا، و در نیتروژن مایع قرار داده شدند. برای تهیه هر یک از نمونه ها، یک گرم از هر عاج دندان به مدت 30 دقیقه، با آب مقطر شسته شد. سپس پودر تهیه شده با بافر حاوی گوانیدین- HCL تریس انتقال داده شد و به مدت 48 ساعت در دمای 4 درجه در یخچال انکوبه گردید. سوسپانسیون بدست آمده در دور 3000 به مدت 20 دقیقه سانتریفوژ شد و محلول رویی جدا گردید. نمونه ها به مدت 20 دقیقه در دور 10000 سانتریفوژ و یک میلی لیتر محلول رویی آن به ستون کروماتوگرافی حاوی سفارز انتقال داده شد و با محلول گوانیدین - HCL تریس و با سرعت یک میلی لیتر در دقیقه شسته شد. فراکشن های بدست آمده از کرماتوگرافی هر یک به طور مجزا الکتروفورز گردید. مقدار سیالوپروتئین عاج دندان پوسیده برابر با 1.45 ± 17.23 میکرو گرم در لیتر و در عاج دندان سالم برابر با 4.27 ± 26.39 میکروگرم در لیتر بود یافته های حاصل از این پژوهش نشن داد که میزان سیالو پروتئین در قسمت عاج دندان پوسیده و یا بخش پوسیده دندان مورد مطالعه نسبت به قسمت عاج دندان سالم و یا بخش سالم دندان های مورد مطالعه در حدود 1.5 برابر کمتر است.

این مطالعه در دانشکده دندانپزشکی تهران جهت بررسی مقایسه اندازه های شش دندان قدامی فک بالا در جامعه ایرانی با اندازه های دندانهای مصنوعی موجود در بازار ایران انجام گرفت. مطالعه حاضر از نوع Cross sectional بود. در این مطالعه صد نفر در محدوه سنی 30-20 سال که نیمی مرد و نیمی دیگر زن بودند انتخاب شدند. در این مطالعه فرم صورت، فرم دندان سانترال ، طول و پهنای دندان سانترال و همچنین پهنای شش دندان قدامی فک بالا بررسی شد و با اندازه و شکل دندانهای مصنوعی پنج کارخانه (ایده آل ماکو، مرجان، ویتاپن - ایوکلار و آکری را) مقایسه گشت. نتایج بدست آمده بدین صورت بود که فرم دندان سانترال را تا 76% می توان پیش بینی کرد و قابل ذکر است که محصولات کارخانه ایده آل ماکو با در نظر گرفتن فرم صورت در ساخت دندانها مطابق با فرم صورت از محصولات کارخانه مرجان در نظر گرفته نشده است مناسبتر می باشد ولی از نظر اندازه هر دو کارخانه دندانهایی کوچکتر از دندانهای افراد مورد مطالعه در این بررسی تولید می کنند. برای صورتهای نسبتا بزرگ و در بعضی موارد معمولی، دندان مناسبی وجود ندارد، اما در میان کارخانجات خارجی، کارخانه ویتاپن و ایوکلار تولید کننده مناسبترین دندانهای مصنوعی از لحاظ فرم و اندازه می باشند که در این میان کارخانه آری راک  (Acry Rock)نیز محصولاتی کاملاً مناسب از نظر اندازه دندانها با دندانهای ایرانیان داشته ولی شکل صورت در محصولات این کارخانه نیز در نظر گرفته نشده است.

سابقه و هدف: اندازه و شکل دندان ها نه تنها باید زیبا باشد، بلکه باید با اجزا صورت نیز هماهنگی داشته باشد. هنگامی که قبل از از دست رفتن دندان مدرکی وجود ندارد، تعیین اندازه مناسب دندان یکی از مراحل مهم درمان محسوب می شود. هدف از انجام این مطالعه تعیین ضریب همبستگی اندازه دندان های قدامی با ابعاد عرضی سر و صورت می باشد.مواد و روشها: در این بررسی مشاهده ای مقطعی، 100 نمونه (50 مرد و 50 زن) از بین دانشجویان دندانپزشکی انتخاب شدند. حداکثر عرض پیشانی، حداکثر عرض بین دو گونه، عرض زاویه بین دو فک و عرض کرانیال با استفاده از فیس بو اندازه گیری شد. عرض مزیودیستال دندان های قدامی به وسیله کولیس دیجیتال محاسبه گردید. اطلاعات از طریق تحلیل آماری ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون مورد آنالیز قرار گرفت.یافته ها: میانگین نسبت قدامی بولتون (2.8±78.76) با نسبت نرمال قدامی بولتون تفاوت معناداری نشان نداد. رابطه معناداری بین عرض بین دو گونه و عرض دندان های کانین (0.3-0.2) و عرض بین زوایای فکی و عرض دندان های کانین پایین (0.3-0.2) مشاهده شد. نسبت عرض بین دو گونه به عرض سانترال بالا در سمت راست 14.9 و در سمت چپ 14.7 به دست آمد. همبستگی معناداری بین عرض قوس بین کانین های بالا و پایین با عرض بین زایگوما و عرض بین زوایای فکی به دست آمد(P<0.05) . نتیجه گیری: اگرچه برای تخمین اندازه دندان ها روشهای مختلفی وجود دارد، با توجه به وجود روابطی بین برخی ابعاد سر و صورت و دندان ها می توان از این ابعاد سرو صورت جهت تخمین اولیه ابعاد دندان ها استفاده نمود.

مقدمه: زمانی که رکوردهای قبل از کشیدن دندان ها در دسترس نمی باشد، تعدادی راهنما جهت تخمین اندازه دندان های قدامی ماگزیلا برای پروتز کامل دندانی وجود دارد که از جمله آنها می توان به اندازه گیری های آنتروپومتریک اشاره نمود. هدف از این پژوهش، ارزیابی رابطه فاصله بین پره های بینی با فاصله بین راس دندان های کانین (اینترکانین) و مجموع عرض شش دندان قدامی ماگزیلاست.مواد و روش ها: در این پژوهش مشاهده ای و مقطعی، 120 دانشجوی دانشکده دندان پزشکی اصفهان شامل 60 مرد و 60 زن شرکت داشتند. ابتدا فاصله بین پره های بینی با استفاده از یک کولیس اندازه گیری شد. اندازه گیری فاصله بین راس دندان های کانین بالا (اینترکانین) روی یک ایندکس مومی که از داوطلبان گرفته می شد انجام می گرفت. سپس مجموع عرض شش دندان قدامی ماگزیلا به طور غیرمستقیم با کمک یک سیم برنجی اندازه گیری می شد. در نهایت روش های آماری توصیفی و independent t-test،Pearson’s correlation coefficient  و linear regression جهت آنالیز آماری داده ها به کار برده شدند.یافته ها: میانگین و انحراف معیار متغیرهای مطالعه به شرح زیر می باشد:فاصله بین پره های بینی: 36.38±3.81 میلی متر، فاصله راس دندان های کانین: 36.15±2.05 میلی متر و عرض شش دندان قدامی ماگزیلا: 48.23±2.06 میلی متر.ارتباط معنی داری بین فاصله بین پره های بینی با مجموع عرض شش دندان قدامی بالا و فاصله بین راس دندان های کانین در دو جنس به دست آمد (P value<0.05).نتیجه گیری: ابعاد اندازه گیری شده در مردان بیش از زنان بود. برای تخمین مجموع عرض شش دندان قدامی بالا و فاصله بین راس دندان های کانین از روی مقدار فاصله بین پره های بینی می توان از معادلات پیش گویی کننده استفاده کرد.

زمینه و هدف: اندازه گیری دقیق متغیرها در مطالعات اپیدمیولوژیک اهمیت به سزایی دارد. طوری که حتی بهترین طراحی آن ها نمی تواند مانع اشکالات وارده به دلیل عدم پایایی و روایی اندازه گیری در مطالعات شود. هدف از این مطالعه تعیین پایایی روش های اندازه گیری طول کانال دندان می باشد. روش بررسی: این مطالعه روش شناختی با استفاده از داده های موجود در پرونده های بیماران مراجعه کننده به درمانگاه دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان با حجم نمونه 58 نفر به صورت تصادفی ساده طی سال 1391 انجام شد. به منظور تعیین پایایی اندازه گیری طول کانال دندان و معرفی مناسب ترین شاخص اندازه گیری از شاخص های ضریب همبستگی درون رتبه ای، نمودار بلاند آلتمن و نمودار پراکنش استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه میانگین و انحراف معیار طول کانال ها در دستگاه اپکس یاب Root ZX 28/2 ± 93/21 میلی متر، در رادیوگرافی PA 38/2 ± 04/22 میلی متر و اختلاف میان طول کانال ریشه به وسیله اپکس یاب و پرتونگاری در همه دندان ها 48/0 ± 1/0 گزارش گردید. ضریب همبستگی درون رتبه ای میان اندازه طول کانال ریشه به وسیله اپکس یاب و پرتونگاری در همه دندان ها 989/0گزارش شد. نمودار گرافیکی بلاند التمن نمایانگر توافق بالای دو روش اندازه گیری بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه علاوه بر اطمینان دادن به متخصصان درمان ریشه که اندازه گیری طول کانال دندان با روش رادیوگرافی پری اپیکال آسان تر است، اثبات کرد که رویکردهای مختلف سنجش پایایی نیز نتایج مشابهی دارند. با این وجود استفاده از رویکرد ضریب همبستگی درون رتبه ای و بلاند آلتمن با در نظر گرفتن توافق به جای ثبات توصیه می گردد.